Jeszted, jako czeska duma narodowa, czyli najwyższy szczyt Grzbietu Jesztiedzko-Kozakowskiego

Są takie miejsca, które -gdy już wie się o ich istnieniu- po prostu do siebie przyciągają. Zakładając, że naszemu wyborowi przyświeca zdrowy rozsądek, a miejsce takie znajduje się „w zasięgu ręki”, to tylko kwestia czasu, kiedy i jak tam dotrzemy. Taki też jest z Jeszted, szczyt o nienagannej sylwetce, dostojny i uwielbiany przez rzesze – nie tylko tubylców, ale i nadciągających zewsząd turystów.

 

Otulony chmurami Jeszted widziany z lotu ptaka.

Jeszted (cz. Ještěd, niem. Jeschke), to wyjątkowy szczyt o wysokości 1012 m n.p.m., położony na północy Czech i będący najwyższym wzniesieniem niewielkiego pasma, jakim jest Grzbiet Jesztiedzko-Kozakowski. Swoją sławę góra zawdzięcza przede wszystkim temu, co wyszło spod ludzkiej ręki – niezwykłej budowli, będącej niejako przedłużeniem naturalnego wierzchołka. Kolejne ludzkie twory, a więc szlaki turystyczne, droga asfaltowa oraz kolej gondolowa na tyle udostępniły to miejsce odwiedzającym, że stało się ono topową atrakcją turystyczną, bez dwóch zdań „must see”!

 

Wjazd kolejką linową na szczyt dostarcza sporo emocji oraz zapewnia niesamowite widoki.

Odkrywanie turystyczne Jesztedu rozpoczęło się na większą skalę już w połowie XIX wieku. Nie ma w tym nic dziwnego, gdyż wybitność wzniesienia, a także określający go przymiotnik – „najwyższe”, były świetną reklamą. Do tego należy dołożyć bezpośrednie sąsiedztwo Liberca, będącego jednym z największych czeskich miast, które swym urokiem również przyciągało nie małą grupę turystów. Na przestrzeni lat na szczycie powstawały różne budowle – od drewnianych bud, poprzez bardziej solidne, kamienne budynki, a na wieżach skończywszy. Wszystkie razem nie przyniosły Jesztedowi takiej sławy, jak ostatni wzniesiony tu obiekt.

 

Zagospodarowanie szczytu Jeszteda około 1961 roku.

Wszystko zaczęło się w 1966 roku, kiedy to po pożarze poprzedniego budynku, rozpisano konkurs architektoniczny na hotel z restauracją oraz wieżę telewizyjną, mające zagospodarować wierzchołek szczytu. Architekt Karl Hubacek stworzył taki projekt, który łączył w sobie wszystkie trzy obiekty, a jego propozycja została jednogłośnie przyjęta. Uroczyste otwarcie hotelu miało miejsce w 1973 roku. Jego nietypowy kształt określa się fachowo, jako obrotowy hiperboloid. Takie, a nie inne rozwiązania architektoniczne, miały przeciwstawić się ekstremalnym warunkom atmosferycznym. Cały obiekt ma 94 metry wysokości, a 17 metrowa antena po prostu wbudowana jest w jego czubek. Na trzeciej, przeszklonej kondygnacji znajduje się taras widokowy z restauracją na 120 osób, kawiarnią oraz sklepikiem z suwenirami. Tradycyjny czeski gulasz z knedlikiem, okraszony panoramą na okoliczne wzniesienia i osadzoną gdzieś głęboko w dole zabudową Liberca, smakuje tu naprawdę wybornie!

Kolejne ujęcie z powietrza.

Bardzo szybko Hotel Jeszted stał się symbolem nie tylko Liberca, ale i całego województwa – Libereckiego kraju. Posadowiony na wybitnym, wyróżniającym się z otoczenia wzniesieniu, stanowi bardzo dobry punkt widokowy. Sam również jest przedmiotem obserwacji – widać go z wielu miejsc w Górach Łużyckich, Górach Izerskich, a nawet z Karkonoszy.
Prezencję obiektu dostrzeżono i uhonorowano wielokrotnie, nadając mu liczne wyróżnienia: międzynarodową architektoniczną nagrodę Perreta, budowla XX wieku, czy narodowa pamiątka kultury Republiki Czeskiej.

Futurystyczna bryła budowli na Jesztedzie w pełnej krasie.

Na szczyt można dostać się na kilka sposobów. Najprościej będzie dojechać tu samochodem, nie mniej opcję tą polecamy tym, którzy nie mogą skorzystać z pozostałych dwóch. Innym rozwiązaniem będzie wspinaczka szlakami niebieskim i czerwonym spod przystanku tramwajowego „Liberec – Horny Hanychov”. Największych emocji dostarczy jednak wjazd na szczyt kolejką gondolową. W trakcie wjazdu można podziwiać tutejszy kompleks narciarski w tym znane z telewizji skocznie narciarskie. Warto obrócić się za siebie, gdyż w miarę zdobywania wysokości, za plecami otwiera się piękna panorama Liberca.

fot. Wikimedia Commons

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *